امام صادق سلام الله علیه : إنَّ السَّماءَ بَکَت عَلَى الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ علیهالسلام ویَحیَى بنِ زَکَرِیّا علیهالسلام، ولَم تَبکِ عَلى أحَدٍ غَیرِهِما…مَکَثوا أربَعینَ یَوما تَطلُعُ الشَّمسُ بِحُمرَةٍ وتَغیبُ بِحُمرَةٍ . «آسمان بر حسین بن على و یحیى بن زکریّا گریست و براى هیچ کس جز این دو، گریه نکرد»….«چهل روز خورشید با سرخى ، بر مردم طلوع مى کرد و با سرخى ، غروب مى نمود» . • کامل الزیارات ص 186 ح 260 •
إنَّ العالِمَ إذا لَم یَعمَل بِعِلمِهِ زَلَّت مَوعِظَتُهُ عَنِ القُلوبِ کَما یَزِلُّ المَطَرُ عَنِ الصَّفا؛ هرگاه عالم به علمش عمل نکند. <اثر> موعظهاش از دلها زایل می شود؛ آن چنان که باران از روى سنگ صاف می لغزد.
• کافی: ج 1، ص 44، ح 3 / دانش نامه قرآن و حدیث: ج15، ص 290 •
