المؤمنُ بِشْرُهُ في وجهِهِ ، وحُزنُهُ في قلبِهِ
مؤمن شادى اش در چهره اش مى باشد و اندوهش در دلش

امام على علیه السلام :

نَحْنُ شَجَرَةُ النُّبُوّةِ، ومَحَطُّ الرِّسالةِ، ومُخْتَلَفُ المَلائكةِ ، ومَعادِنُ العِلْمِ ، ويَنابيعُ الحُكْمِ ما ، درخت نبوّت و فرودگاه رسالت و مكان آمد و شدِ فرشتگان و معدن‌های دانش و سرچشمه هاى حكمتيم.

عَونُكَ لِلضَّعيفِ مِن أفضَلِ الصَّدَقةِ
كمك تو به ناتوان، از بهترين صدقه هاست.